دیدار رهبران و بزرگان جبهه ملی با خانواده آقای دکتر محمد ملکی

 

 

 عصر روز یکشنبه ۱۹/۷/۸۸ جمعی از اعضای شورای مرکزی و کمیته تشکیلات جبهه ملی ایران در منزل آقای دکتر محمد ملکی استاد و رئیس اسبق دانشگاه تهران که صرفا بعلت بیان عقیده از تاریخ ۳۱/۵/۸۸ در زندان اوین در بازداشت بسر میبرد حضور یافته و مراتب حمایت خود را از آقای دکتر ملکی و کلیه زندانیان سیاسی به خانواده ایشان ابراز داشتند . در بین حاضران در منزل آقای دکتر ملکی، آقای ادیب برومند رئیس شورای مرکزی و هیئت رهبری جبهه ملی، آقای حسین شاه حسینی نایب رئیس شورای مرکزی ، خام فرشید افشار عضو هیئت رئیسه شورای مرکزی ، خانم دکتر لقا اردلان عضو هیئت اجرائیه ، دکتر هرمیداس باوند عضو هیئت رهبری و سخنگوی جبهه ملی ، آقای اصغر فنی پور عضو هیئت اجرائیه ، دکتر حسین موسویان رئیس هیئت اجرائیه جبهه ملی وآقایان مهندس محمد اویسی ، عبدالله ازدوجینی ، یوسف صحفی و فرهاد بیشه ای از اعضای کمیته تشکیلات جبهه ملی دیده میشدند . در این دیدار همسر آقای دکتر ملکی چگونگی بازداشت ایشان و وضعیت جسمانی نامساعد و شرایط نامناسب زندان را برای حضار توضیح دادند .

  روابط عمومی هیئت اجرائیه جبهه ملی ایران

 ۱۹ / ۷ ۱۳۸۸ 

گذر از بن بست

 

روزنامه اعتماد ۱۹/۷/۱۳۸۸:

در چند ماه گذشته مواضعي از سوي دولت دموکرات باراک اوباما در قبال پرونده هسته يي ايران اتخاذ شد که نشان از تلاش براي تغيير رويکرد سياست خارجي ايالات متحده نسبت به ايران داشت. در اين ميان اما عکس العمل هاي ايران در قبال ادبيات اوباما و همچنين گذشت زمان سبب شد ايالات متحده در معرض فشارهاي گوناگون ابتدا از سوي کنگره، سپس از سوي حزب جمهوريخواه و نهايتاً لابي اسرائيل قرار بگيرد. به خصوص اينکه رويدادهاي داخلي نيز روي اين مساله تاثيرگذار بود. بنابراين اين نکته سبب شد امريکايي ها تا حدودي تجديد رويه کنند و اعلام کنند مذاکرات را در چارچوب مذاکرات 1«5 ادامه خواهند داد. به اين ترتيب در اجلاس اخير که در ژنو برگزار شد دو طرف روبه روي يکديگر قرار گرفتند و اين طور به نظر مي رسيد که قصد و نيت باطني آنها تمايل به مذاکره و گفت وگوي مستقيم است. اين انگيزه و نيت قبلي تبديل به مذاکره 45 دقيقه يي شد که به نوبه خود توانست بن بست رواني که در گذشته وجود داشت را برطرف کند و انتظار مي رود از اين پس در آينده روابط دو طرف در چارچوب مذاکرات دوجانبه مساله تکنولوژي هسته يي را براي نيل به تفاهم و توافق پيگيري کنند.

به عقيده من دموکرات ها به مذاکره تمايل زيادي داشتند که حتي اين تمايل به مذاکره مستقيم يا دوجانبه جزء يکي از اساسي ترين شعارهاي انتخاباتي آنها قبل از پيروزي در انتخابات رياست جمهوري ايالات متحده محسوب مي شد و حتي پس از پيروزي شان نيز همچنان به اين نکته توجه زيادي داشتند. در اين حال شاهد بوديم در شرايط جديدي که پيش آمد و موجب تعديل فضا شد فرصت جديدي پيش آمده تا جايي که آقاي منوچهر متکي در جايگاه وزير امور خارجه ايران به واشنگتن سفر کردند. همچنين در رابطه با موضوعي که بايد در کنفرانس مطرح شود گفتند آنچه در دستور کار کنفرانس است ما پيرامون آن مذاکره خواهيم کرد. اين مسائل موجب پديد آمدن نگاه جديدي مي شود چراکه همان طور که مي دانيم دستور کار مذاکرات از نگاه گروه 1«5 قبل از هر چيز پيرامون مساله هسته يي بوده است. با تکيه بر اين مطلب اين نکات را مي توان جزء قرائني مطرح کرد که ايجاد فضاي نسبتاً مساعدي براي گفت وگوهاي راهگشا در آينده را نويد مي دهد. از سوي ديگر بد نيست در اين ميان به اقدامات کنگره امريکا نيز اشاره شود. کنگره امريکا جريان جداگانه يي را در پيش گرفت و در اين مسير طرح تحريم واردات بنزين به ايران را تصويب کرد که البته اجراي اين طرح با توجه به ساختار نظام سياسي ايالات متحده بستگي به تصويب يا تاييد نهايي رئيس جمهور اين کشور دارد. به اين ترتيب کنگره که از مدتي قبل اين طرح را به تصويب رسانده بود در حال پيگيري آن است و اين به ميزان تفاهمي که حاصل شده بستگي دارد و بايد بدانيم فضا تا چه اندازه براي گفت وگوي سازنده به وجود آمده است. تصميمي هم که کنگره در رابطه با تحريم کشورمان گرفته نهايتاً بايد به تصويب رئيس جمهور امريکا برسد.

با توجه به نکته هايي که به آن اشاره شد مي توان اين طور قضاوت کرد که کنگره امريکا هنوز از مواضع ايران استقبال نمي کند و حتي شايد در اين زمينه تفاوت ديدگاهي هم با اوباما داشته باشند. علاوه بر اينها بايد به اين مساله توجه کرد که اقدامات صورت گرفته در راستاي پيگيري راه حل ديپلماسي و حل و فصل اختلافات بر سر ميز مذاکره آغاز فرآيندهايي براي گفتمان مساعد و مذاکرات آينده ايران با گروه 1«5 است. البته کنگره امريکا به فعاليت خود همچون گذشته ادامه خواهد داد. شايد اگر کشور ديگري بود سعي مي کرد حالا که زمينه مناسبي براي مذاکره پيدا کرده است استفاده از اهرم تحريم را به تاخير بيندازد تا نتيجه مذاکرات مشخص شود. ولي کنگره امريکا معمولاً خط مشي مدنظر خود را دنبال مي کند. اگر در اين زمينه به بسته پيشنهادي ايران نيز بپردازيم اين بسته را مي توان حاوي مسائل کلي دانست؛ مسائلي که جنبه فوري ندارد. مثلاً مساله فلسطين که از سال 1947 تاکنون ادامه دارد يا مسائل ديگري مثل خلع سلاح هسته يي که آن هم از سال 1955 مطرح بوده که بعد بايگاني شده است. به تازگي نيز قطعنامه يي را به امريکا بردند در جهت خلع سلاح هسته يي که اين هم معمولاً مرحله به مرحله پيش مي رود که اگر در آن حسن نيت باشد ممکن است اين مدت چندين سال طول بکشد و لذا اينها مشکلاتي نيست که ايران با آن روبه روست يا در رابطه غرب با ايران مساله ايجاد کند. موضوعاتي که در بسته پيشنهادي ايران مطرح شده براي رسيدگي به آن و حل و فصلش معمولاً نياز به مدت زمان زيادي داشته و حل آن نيز نياز به گفت وگوهاي طولاني دارد. با اين حال مي توان با يک نگاه بلندمدت و زماني طولاني آن را در دستور کار قرار داد. اما در شرايط فعلي که نياز به حل اين مسائل به صورت فوري نيست يا اساساً امکان حل سريع اين مسائل وجود ندارد نمي شود آن را در دستور کار قرار داد تا کارساز باشد. معتقدم با حوادثي که در داخل و خارج پيش آمده که با يکديگر نيز مرتبط هستند بدون ترديد ايران بر آن است که در سياست هاي خارجي اقدامات تازه يي را انجام دهد. ولي به طور کلي براي اينکه مشکلات حل شود بايد هر دو طرف در گام اول حسن نيت داشته باشند و دوم اينکه مواضع اعلام شده اوليه خودشان را مشخص کنند تا اينکه به يک تفاهم دوطرفه قابل قبول براي طرفين منتهي شود. چه آنکه اعلام مواضع و نظرات صريح طرفين است که مي تواند به مذاکرات آتي روندي سازنده و راهگشا بدهد. بي ترديد پيگيري اين گفت وگوها موجب شفاف تر شدن فضاي ديپلماتيک طرفين و رسيدن به راه حلي مطلوب مي شود.

جنگ تحمیلی و سرانجام پرداخت خسارت به ایران

فرزاد پورکاویان - این روزها در سالروز جنگ تحمیلی هستیم، جنگی که با خسارات بی‌شمار جانی و مالی به پایان رسید. در این راستا طرح سوالات و شبهاتی در مورد سرانجام پرداخت خسارت باعث شد تا با دکتر هرمیداس باوند، کارشناس متخصص مسائل بین‌الملل به گفت‌وگو بپردازیم.


گفت‌وگوی روزنامه آرمان با دکتر داوود هرمیداس باوند

* کویت تا الان در حال گرفتن غرامت‌های جنگی از عراق است وبنا به برخی از آمار بیش از 35 میلیارد دلار از دولت عراق و فروش نفت این کشور دریافت کرده است. در حالی که مقایسه بین تجاوز به ایران و کویت حجم گسترده خسارات ایران به شدت زیاد بوده، آیا نظام بین‌المللی وفشارهای بین‌المللی موجب شده است تا ایران نتواند درقبال پرداخت خسارت فعال شود و یا تعلل یا ناکار آمدی سیاست خارجی موجب این امر شده است ؟

دکتر هرمیداس باوند;نه. اصلا ایران به طور سیستماتیک این امر را مطرح نکرده است. در گزارش کارشناسان دبیر کل که از سوی دبیر کل فرستاده شده بود آنها بیش از 300 میلیارد دلار نظر دادند. حتی عراق بسیاری از جاها را به طور مهندسی تخریب می‌کرده است یعنی عراقی‌ها مناطقی را می‌خواستند تخریب کنند و به صورت مهندسی شده منفجر می‌کردند و حتی اگر آن نظر که برخی مطرح کرده بودند که تا دو سال مسئول تجاوز عراق است و بعد از فتح خرمشهر،‌اقداماتی که عراق انجام داده است خلاف کنوانسیون مربوط به زمان جنگ بوده است. مناطقی که منفجر کرده است مناطق غیر نظامی و حتی 500 هزار اصله خرما را قطع کرده است برای اینکه صادرات خرمای بصره بی‌رقیب باشد. در یک مساله زیست محیطی عراق 500 هزار اصله خرما به صورت سیستماتیک قطع کرده، حالا ویرانگری‌هایی که در ابعاد مختلف کرده هم هست. بنابراین متاسفانه کوتاهی از سوی ما بود. هر وقت هم صحبتی می‌شود دفتر مطالعات یک میزگردی تشکیل می‌دهد و از من هم دعوت می‌کند، آقای خرم هم یک چیزی می‌گوید، من هم چیزی می‌گویم، ولی بعد که مساله افت می‌کند فراموش می‌شود.
*دولت عراق در چند ماه اخیر اختلافاتی با کویت داشت. برخی از مقامات عراقی اعلام کردند که خساراتی که به کویت در طول حمله به این کشور وارد شده در زمان صدام بوده است و زیاد ربطی به دولت کنونی عراق پیدا نمی‌کند. در این راستا و برای خروج عراق از فصل 7 منشور ملل متحد، عراق خواستار بخشش باقیمانده خسارت‌ها از سوی کویت است، حالا این پرسش پیش می‌آید آیا ممکن است چنین نگاهی در مورد ایران هم اتفاق بیفتد و دولت کنونی عراق خسارات وارده به ایران را نپذیرد؟